W skrócie


1. Istniejesz. Jesteś. To jedyny niepodważalny fakt.

Wszystko inne możesz poddać w wątpliwość, ale nie to, że istniejesz, ponieważ żeby próbować cokolwiek podważyć, musisz najpierw istnieć.
Twoje istnienie jest samoświadome – nikt nie musi ci potwierdzać ani uświadamiać, że istniejesz.
To istnienie nie przyszło do ciebie z zewnątrz - istniałeś zanim nadano ci imię i czegokolwiek nauczono.
Twoje istnienie jest trwałe i naturalne – wszystko inne jest nabyte, może przychodzić i odchodzić.

2. To istnienie przejawia się jako „ja” lub „ja jestem”.

To poczucie jest z tobą zawsze; nawet w najgłębszym mroku, kiedy wszystkie zmysły zostają wyłączone, „ja jestem” pozostaje nienaruszone.

3. Jednakże to co obecnie odczuwasz jako „ja” lub „ja jestem” przyjmuje formę „ja jestem tym lub tamtym” i nie jest czystym „ja”, lecz „ja” zmieszanym z poczuciem bycia ciałem (umysłem) i różnymi dodatkami (atrybutami lub przysłonami).

Tymi dodatkami są np: myśli, uczucia, doznania, skłonności, nawyki, pragnienia, lęki, przywiązania, utożsamienia,itd..
To nieczyste poczucie „ja” nazywa się osobowością, ego, „ja” osobowym, fałszywym „ja”, węzłem ciało-świadomość.
Ego nieustannie chwyta się kolejnych dodatków (mentalnych obiektów), co je odżywia i wzmacnia.
To ono przysłania ci twoje prawdziwe „ja”.
To jest pierwotny i jedyny prawdziwy powód doświadczania braku szczęścia (w tym: cierpień, lęków, poczucia braku, pragnień, złości, poczucia braku sensu itp.), wszystkie pozostałe są wtórne i znikają, jeśli osunąć ten pierwszy.
To osobowe „ja” jako całość jest tworem nieposiadającym rzeczywistego istnienia; jeśli poszukiwać co w nim jest rzeczywiste – znika, a tym co pozostaje jest prawdziwe „ja”, które jako jedyne jest rzeczywiste.

4. W tym osobowym „ja” łączą się dwie składowe: poczucie „ja” lub „ja jestem” oraz utożsamienia/przywiązania/dodatki/atrybuty/przysłony.

Te dwie składowe zasadniczo się od siebie różnią.
Poczucie „ja” jest połączone z prawdziwym „ja”, dodatki nie są.
Dodatki mają naturę zewnętrznych przedmiotów (obiektów), poczucie „ja” ma w rzeczywistości naturę Jaźni.
Poczucie „ja” jest połączone z rzeczywistością, podczas gdy dodatki mają nierzeczywistą naturę.

5. To, co jest prawdziwym „ja” w tobie jest Jaźnią, Czystą Świadomością (Miłością, Duchem).

Jest ono źródłem z którego twoje „ja” osobowe się wyłania i z którym jest przez poczucie „ja” połączone.

6. Aby przestać doświadczać braku szczęścia musisz oczyścić swoje „ja” ze wszystkich utożsamień/dodatków i utrzymując ten stan wrócić do Żródła po to, aby zanurzyć i roztopić "ja" w Źródle, z którego się wyłoniło. Z „ja jestem tym lub tamtym” musi zniknąć "tym lub tamtym".

Aby tam dotrzeć, musisz podążać drogą, która prowadzi przez „ja” i tylko przez "ja", gdyż tylko ono jest połączone ze Żródłem.
Jeśli będziesz próbował zabrać ze sobą w tę drogę jakikolwiek dodatek do „ja” poniesiesz porażkę i nie dotrzesz do Źródła.

7. Aby tego dokonać, musisz wykonać pewną pracę. Ta praca nazywa się praktyką.

Droga praktyki wiedzie przez „ja”, gdyż tylko „ja” jest połączone ze Źródłem i w rzeczywistości ma jego naturę.
Gdyby praktyka nie miała natury Jaźni, nie mogłaby doprowadzić do Jaźni.
Jeżeli środek wiodący do celu nie jest tej samej natury co cel, nie doprowadzi cię do niego.
Dlatego praktyki mentalne (np. afirmacje, wyobrażenia, wizje itd.) nie mogą wyprowadzić cię poza sferę mentalną.
Żadne praktyki przyjmujące „ja” osobowe za prawdziwe nie wyprowadzą cię poza dominium „ja” osobowego.

8. Praktyka polega na odwróceniu uwagi od obiektów i zwróceniu jej na podmiot, tzn. na:

a) oczyszczeniu „ja” z wszystkich dodatków i skierowaniu oraz skupieniu całej uwagi na „ja” lub „ja jestem” z intencją odkrycia prawdy o "ja".
b) utrzymaniu całej uwagi na tak oczyszczonym „ja” lub „ja jestem”.

Metoda praktyki ofiarowana światu przez Ramanę Maharishi nazywa się Atma-vicharą (Samobadaniem, Samouważnością, Samownikaniem, wnikaniem w Jaźń, badaniem "Kim ja jestem?"). Śri Ramana nazwał ją prostą drogą dla wszystkich.

9. W wyniku tej praktyki „ja” osobowe jako takie przestaje istnieć. Ty nadal istniejesz.

Błędna identyfikacja z ciałem (umysłem) oraz wszystkie dodatki zostają trwale usunięte, a twoje poczucie „ja” zanurza się w Źródle (Jaźni, Bogu, Miłości).
Wąż przestaje być wężem, okazuje się być sznurem, którym zawsze był.
Wskutek tej praktyki wszystkie połączenia jakimi dodatki były związane w twoim „ja” zostają na trwałe zerwane i nie mogą się odrodzić, ponieważ zostaje usuniety ich korzeń: węzeł ciało-świadomość.

10. Teraz jesteś czystym istnieniem. To istnienie jest twoim naturalnym stanem.

W tym stanie jesteś niczym nieprzysłoniętym prawdziwym ja, Jaźnią, Czystą Świadomością, Najwyższym, Miłością, Rzeczywistością, Sat-Ćit-Ananda.
To stan pełni szczęścia.
To stan Wyzwolenia.
To Moksza.
To Mukti.
To urzeczywistnienie Jaźni.
To zerwanie więzów karmy.
To stan braku cierpienia, lęku, nieszczęść itd.
Tęskniąc za szczęściem, tęsknisz w istocie za tym stanem i tylko z braku prawdziwej wiedzy próbujesz jego brak zastępować przyjemnościami, uciechami lub gromadzeniem bogactw tego czy innych światów.

11. To istnienie jest tym samym istnieniem, które było na początku.

To, co było rzeczywiste na początku, jest rzeczywiste teraz, zniknęły tylko nierzeczywiste dodatki i błędna identyfikacja.
Istniejesz, tak jak zawsze istniałeś.
Teraz jest to jednak czyste, pozbawione fałszywej identyfikacji istnienie.

Nic nowego do twojego istnienia nie zostało dodane - w tym sensie można powiedzieć, że nie ma żadnej drogi do przejścia, żadnej pracy do wykonania, żadnego osiągnięcia ani żadnego urzeczywistnienia - wszystko jest i zawsze już było urzeczywistnione.

Zostały jednak usunięte wszystkie przesłony/dodatki i błędna identyfikacja, czyli błędne urzeczywistnianie nierzeczywistego – w tym sensie można powiedzieć o wymagającej wysiłku drodze do przejścia, praktyce i pracy do wykonania oraz o urzeczywistnieniu Jaźni (Wyzwoleniu, zerwaniu więzów).

12. Stopniowo i powoli.

Co do zasady cały proces powrotu do stanu naturalnego odbywa się stopniowo i powoli, przy czym ostatni krok - zerwanie węzła ciało-świadomość - trwa mgnienie oka i jest nieodwracalny.