Śri Sadhu Om - nauki



Potrzeba śrawany, manany i nididhyasany.

Śri Sadhu Om

Niektórzy ludzie skarżą się na rozbiegany, rozgorączkowany umysł, wybuchy emocji czy inne podobne zjawiska jako skutek praktykowania Atma-vichary [samobadania lub samouważności]. Jest to znakiem tego, że nie wykonują tej praktyki poprawnie. Atma-vichara praktykowana poprawnie będzie dla nas ogromną ulgą i odpocznieniem od naszych codziennych mentalnych aktywności.

Jednakże tak długo jak długo nasze wasany [skłonności do kierowania się na zewnątrz] są silne, umysł będzie częstokroć pociągany na zewnątrz, tak że powtarzane wysiłki by kierować się do wewnątrz będą wytwarzać pewne tarcie i napięcie. Z uwagi na to poleca się nie forsować na siłę ciągłej nididhyasany [praktyki samobadania] lecz w zamian zaleca się co pewien czas robić odpoczynek i w tym czasie wykonywać śrawanę [czytanie lub wysłuchiwanie nauk] lub mananę [rozważanie nauk].

Nasze wasany są silne wyłącznie z powodu naszego silnego przywiązania do tego życia, lecz kiedy wykonujemy śrawanę i mananę stale przypominamy sobie o bezwartościowości tego życia-ego, co pozwala osłabić nasze wasany, czyniąc w ten sposób praktykę atma-vichary coraz łatwiejszą i coraz bardziej nawykową.

Dlatego właśnie zalecanie jest wykonywanie naprzemiennie śrawany, manany i nididhyasany.

z Mountain Path