Czterdzieści wersów o Rzeczywistości - dodatek.



W oparciu o przekład z tamilskiego Śri Sadhu Om.




Inwokacja

I.
To, w którym wszystkie te światy wydają się trwale istnieć,
to, do którego te wszystkie światy należą,
to, z którego wszystkie te światy powstają,
to, dla którego to wszystko istnieje,
to, dzięki któremu wszystko to powstało
i to, którym w istocie wszystko to jest –
tylko To jest istniejącą Rzeczywistością.
Miłujmy w Sercu tę Jaźń, która jest Rzeczywistością.

(Ten wers jest adaptacją pouczenia z Yoga Vasisthy)

------------------------------------------------------------------------------------------------

1.
Poprzez sat-sangę usunięte zostaje połączenie z przedmiotami tego świata. Kiedy to połączenie zostaje usunięte wówczas przywiązania umysłu zostają zniszczone. Ci, którzy wówczas pozostają wolni od mentalnych przywiązań, zatracają się w Tym, które jest nieporuszone. W ten sposób osiągają Jivanmukti. Zatem pielęgnuj związek z nimi.

(Ten wers jest adaptacją pouczenia z Moha Mudgara Śri Śankary.)

2.
Najwyższy stan, który opiewają wszystkie pisma święte i który jest osiągany tutaj poprzez czystą vicharę, która pojawia się w Sercu kiedy człowiek nawiązuje więź z Mędrcem, nie jest możliwy do osiągnięcia poprzez wysłuchiwanie kazań, naukę i studiowanie znaczenia pism, wykonywanie dobrych uczynków ani żadnym innym sposobem.

(Ten wers jest adaptacją fragmentu sansktyckich nauk zaczynających się od słów „Na tatguroh na sastrarthat...”.)

3.
Jaki jest pożytek z przestrzegania ograniczeń, jeśli człowiek posiada więź z Mędrcem? Powiedz, czy potrzebny jest wentylator, kiedy wieje doskonała, chłodna, południowa bryza?

4.
Gorąco ustępuje pod wpływem chłodu księżyca, ubóstwo znika za sprawą spełniającego życzenia mistycznego drzewa, a grzechy zostają zmyte przez Gangę. Lecz wiedz, że wszystkie te trzy zostają usunięte poprzez samo tylko potężne spojrzenie niezrównanych Mędrców.

5.
Wypełnione wodą Tirthas i stworzone z materiałów takich jak kamień i ziemia Daivas nie mogą się równać z tymi wielkimi duszami. Oh, co za cud! Tirthas i Daivas obdarzają czystością umysłu po bardzo długim czasie, podczas gdy w jednej chwili tą samą czystością obdarza spojrzenie Mędrca. Wiedz to.

(Ten wers jest adaptacją pouczenia z Śrimad Bhagavatam.)

6.
Uczeń zapytał: „Kim jest Bóg?”. Guru odpowiedział kontrpytaniem: „Kto poznaje umysł?” Uczeń odpowiedział: „Ja poznaję swój umysł”. Wtedy Guru rzekł: „Zatem, ponieważ pisma święte głoszą, że Bóg jest jeden, ty jesteś Bogiem”.

7.
Guru zapytał: „Co jest dla ciebie źródłem światła?”. „W dzień słońce, w nocy lampa” - odpowiedział uczeń. Guru: „Dzięki czemu widzisz te światła?”. Uczeń: „Dzięki moim oczom.”. Guru: „Co jest tym, co poznaje poprzez oczy?”. Uczeń: „Poprzez oczy poznaje umysł.”. Guru: „Co jest tym, które poznaje poprzez umysł?”. Uczeń: „Ja poznaję poprzez umysł.”. Guru” „Zatem ty jesteś światłem wszystkich świateł.". Kiedy Guru to powiedział, uczeń urzeczywistnił prawdę „Ja jestem Tym”.

(Ten wers jest adaptacją pouczenia z Eka sloki Śri Śankary.)

8.
W środku pieczary Serca jeden niedualny Brahman jaśnieje bezpośrednio w postaci Jaźni jako Ja jestem Ja. Wejdź w to Serce roztapiając umysł wnikaniem w Jaźń, bądź też roztapiając go wraz z oddechem, i bądź tym, który przebywa w Jaźni.

9.
Wiedz, że tylko świadomość jaśniejąca w lotosie Serca jako czyste i nieporuszone „Ja” - ta świadomość która jest „Ja” – poprzez zniszczenie „ja” osobowego obdarzy cię wyzwoleniem, stanem Jaźni

(Ten wers jest adaptacją pouczenia z Devikalottara-Jnanachara-Vichara-Padalam.

10.
To ciało jest bezwładne jak gliniany garnek. Ponieważ nie ma ono świadomości „ja” i ponieważ doświadczamy własnego istnienia codziennie w głębokim śnie, gdzie nie ma ciała, nie jest ono zatem „ja”. W pieczarze Serca tych, którzy trwają jako Jaźń - zbadawszy i poznawszy „Kim jest i gdzie jest ta ego-osoba?”- Wszechobecny zajaśnieje samoistnie jako sphurana „On jest Ja”.

11.
Kto się rodzi? Wiedz, że rodzi się naprawdę tylko ten, kto rodzi się w swoim własnym źródle, Brahmanie, badając „Gdzie się narodziłem?”. On jest wieczny; On, Pan Mędrców, jest zawsze świeży i nowy.

12.
Porzuć myślenie, jakoby to nieszczęsne ciało było „ja”. Poznaj Jaźń, która jest niekończącą się szczęśliwością. Próbować poznać Jaźń jednocześnie hołubiąc podlegające zepsuciu ciało, to jak próbować przepłynąć rzekę trzymając się grzbietu krokodyla.

(Pierwsze dwa zdania z tego wersu zostały skomponowane przez Śri Ramanę, pozostała część stanowi adaptację fragmentu Vivekachudamani Śri Śankary.)

13.
Wiedz, że zniszczenie poczucia „ja jestem tym ciałem” jest dobroczynnością, ascezą, ofiarą, prawością, zjednoczeniem, oddaniem, niebem oraz szczęśliwością.

14.
Badanie „Kogo dotyczą te cztery ułomności: karma, vibhakti, viyoga oraz ajnana?” jest samo w sobie karmą, bhakti, jogą i jnaną. Kiedy człowiek bada w ten sposób, bez obecności „ja”, te cztery ułomności nie istnieją.
Jedyną prawdą jest pozostawanie jako wolna od braków Jaźń.

15.
Błazenady szaleńców, którzy niewiedząc w jaki sposób działają dzięki śiakti, angażują się w działania twierdząc: „Powinniśmy zdobyć wszystkie cudowne moce”, przypominają historie kaleki, który mówił: „Postawcie mnie tylko na nogi, a nie ostoi się żaden z mych wrogów”.

16.
Ponieważ jedynym wyzwoleniem jest pokój umysłu, który jest zawsze osiągnięty, powiedz zatem, jak ci, którzy ukierunkowują swe umysły na cudowne moce, które nie mogą być osiągnięte bez aktywności umysłu, mieliby zanurzyć się w wolnej od wszelkich poruszeń umysłu szczęśliwości wyzwolenia?

17.
Spójrz, podczas gdy Bóg dźwiga cały ciężar świata, wyobrażenie pseudo-duszy jakoby ona dźwigała ten ciężar jest kpiną podobną do posągu gopuram-tangi. Czyją winą jest, jeżeli człowiek podróżujący pociągiem, który sam przewozi ogromne ciężary, cierpi z powodu trzymania swojego małego ciężaru na głowie, zamiast położyć go wygodnie na podłodze?

18.
Pomiędzy brodawkami sutkowymi, pod klatką piersiową a powyżej brzucha znajduje się sześć organów o wielu kolorach. Pomiędzy nimi jest jeden przypominający kwiat lilii, który znajduje się wewnątrz, dwa palce na prawo, nazywany sercem.

(Ten wers jest tłumaczeniem z Ashtanga Hridayam, księgi medycyny ajurwedycznej.)

19.
Jego usta są zamknięte; w znajdującym się wewnątrz maleńkim otworze mieści się cały mrok ignorancji wraz z wszystkimi żądzami i tak dalej; wszystkie główne nerwy są z nim połączone; tutaj mieszkają oddech, umysł i światło.

(Ten wers jest dalszą częścią tłumaczenia z Ashtanga Hridayam, księgi medycyny ajurwedycznej.)

20.
Najwyższy, który jaśnieje jako „ja” w jaskini lotosu Serca, jest zaiste tym, któremu oddaje się część jako Guhesan. Jeżeli na skutek mocy stałej praktyki medytacyjnej „On jest ja” przyjmującej formę „Guhesan jest ja”, ugruntujesz się w poczuciu bycia Najwyższym tak bardzo, jak bardzo poczucie „ja” jest teraz osadzone w twoim ciele, wtedy ignorancja utożsamienia „ja jestem tym podlegającym zepsuciu ciałem” ustąpi, tak jak ciemność ustępuje przed światłem.

(Ten wers jest adaptacją pouczenia z Prabhulingalila i zawiera pouczenie, które mędrzec Allama Prabhu udzielił Goraknathowi.)

21.
Na pytanie Ramy „Powiedz mi, w jakim to potężnym lustrze wszystkie te światy ukazują się nam jako odbicie i co jest tym, co określane jest Sercem wszystkich istot we wszechświecie?” mędrzec Vasistha odpowiedział: „Jeśli się zastanowić, wszystkie istoty w tym świecie mają dwa rodzaje serca”.

(Ten wers jest adaptacją pouczenia z Yoga Vasisthy, jest to pierwszy z czterech wersów.)

22.
Vasistha kontynuował: „Wsłuchaj się w opis obu tych rodzajów, z których jeden powinien zostać odrzucony, a drugi zaakceptowany. Wiedz, że organ nazywany sercem, umieszczony w klatce piersiowej tego ograniczonego ciała jest wart odrzucenia; zaś Serce, którego formą jest Jedna Świadomość, jest tym, które powinno zostać zaakceptowane. Ono jest tym, które istnieje zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz, lecz nie jest tym, które istnieje tylko wewnątrz lub tylko na zewnątrz.

(Ten wers jest dalszym ciągiem adaptacji pouczenia z Yoga Vasisthy.)

23.
Vasistha kontynuował: Tylko To jest godnym uwagi Sercem. W nim istnieją wszystkie te światy. Ono jest lustrem w którym widziane są wszystkie obiekty; tylko ono jest źródłem wszelkiego bogactwa. Zatem wyłącznie Świadomość jest Sercem wszystkich istot. Serce to nie jest jakaś drobna, podlegająca zepsuciu i bezwładna niczym głaz cześć ciała.

(Ten wers jest dalszym ciągiem adaptacji pouczenia z Yoga Vasisthy.)

24.
Konkludując Vasistha stwierdził: Dlatego poprzez praktykę utwierdzania umysłu w czystym Sercu, którego naturą jest świadomość, nastąpi automatyczne powściągniecie oddechu wraz z wygaśnięciem ukrytych skłonności.

(Ten wers jest dalszym ciągiem adaptacji pouczenia z Yoga Vasisthy.)

25.
Poprzez nieprzerwaną, wykonywaną z miłością medytację: „Ten Śiwa, który istnieje jako pozbawiana wszystkich atrybutów forma świadomości, jest 'ja'”, zniszczysz wszystkie przywiązania umysłu.

(Ten wers jest adaptacją pouczenia z Devikalottara –Jnanachara-Vichara-Padalam)

26.
Vasistha powiedział do Ramy: O Bohaterze, poznawszy wszystkie różnorakie stany graj swoją rolę w tym świecie, trzymając się zawsze mocno umysłem tylko tego jednego, który jest najwyższym, wolnym od nierzeczywistości stanem. O Bohaterze, poznałeś Jaźń, która istnieje w Sercu jako Rzeczywistość wszystkich różnorodnych przejawień; zatem nie porzucając nigdy tej perspektywy, graj swoją rolę w tym świecie, tak jakby on cię pociągał.

(Ten wers jest adaptacją pouczenia z Yoga Vasisthy.)

27.
Vasistha kontynuował: O Bohaterze, odczuwając pozornie mentalne pobudzenie i radość, odczuwając pozornie mentalny niepokój i złość, podejmując pozornie wysiłki i inicjatywy bądź tak naprawdę tym, który jest wolny od tych wszystkich ułomności, grając w świecie swą role. O Bohaterze, będąc uwolnionym z licznych więzów nazywanych złudzeniami i będąc doskonale opanowanym we wszystkich okolicznościach, jednak zewnętrznie podejmującym różne działania stosownie do przywdzianego przebrania, graj swoją rolę w tym świecie.

(Ten wers jest dalszym ciągiem adaptacji pouczenia z Yoga Vasisthy.)

28.
Wiedz, że ten, który pokonał zmysły wiedzą i trwa jako istnienie-świadomość, jest prawdziwym znawcą Jaźni; On jest ogniem poznania; On włada piorunem wiedzy; On jest niszczycielem czasu; On jest bohaterem, który zwyciężył śmierć.

29.
Wiedz, że blask i siła intelektu tych, którzy poznali Rzeczywistość automatycznie rośnie, tak samo jak drzewa na ziemi rozkwitają, kiedy przychodzi wiosna.

(Ten wers jest adaptacją pouczenia z Yoga Vasisthy.)

30.
Tak jak umysł człowieka, który pozornie słucha opowieści, może być daleko, tak i umysł Jnaniego, w którym wszystkie ukryte skłonności zostały wymazane, nie będzie robił nic, choć z pozoru będzie się wydawać, że robi wiele. Z drugiej strony umysł ajnaniego, którego umysł nasycony jest skłonnościami, będzie robił wiele, choć z pozoru będzie się wydawać, że nie robi nic, tak jak ten, kto myśli we śnie, że wspina się na skałę i spada w przepaść, choć faktycznie jego ciało leży nieruchomo w łóżku.

(Ten wers jest adaptacją pouczenia z Yoga Vasisthy.)

31.
Stany aktywności, absorpcji i snu, nieznane są temu, kto zna Rzeczywistość, który w tym ciele znajduje się w przytomnym śnie. Podobne są one do stanów powozu raz znajdującego się w ruchu, raz zatrzymującego się, innym razem stojącego z wyprzęgniętymi końmi, które są nieznane temu, kto śpi w powozie.

32.
Dla tych, którzy doświadczają trzech nierealnych stanów jawy, śnienia i snu głębokiego, jedyny prawdziwy stan przytomnego snu, znajdujący się poza tymi trzema stanami, został nazwany tiriya – czwarty stan. Jednakże ponieważ naprawdę istnieje tylko turiya, a te trzy pozornie istniejące stany nie istnieją, wiedz ponad wszelką wątpliwość, że turiya to atita [turiyatita].

33.
Odpowiedzi, że sancita i agami nie imają się Jnaniego, lecz pozostaje mu do doświadczania jedynie prarabdha, nie udziela się dojrzałym aspirantom, lecz tylko innym. Tak jak żadna z żon nie uniknie owdowienia, gdy umrze jej mąż, tak i wszystkie trzy rodzaje karmy znikną, kiedy działający zostanie zniweczony.

34.
Wiedz, że dla niewykształconych ludzi bliscy tacy jak żona i dzieci tworzą tylko jedną rodzinę, podczas gdy w umysłach ludzi uczonych istnieje nie jedna lecz wiele rodzin w postaci książkowej wiedzy tworzącej przeszkody na duchowej drodze.

35.
Jaki użytek dla tych, którzy nie pragną zniszczyć zapisów przeznaczenia poprzez badanie kto doświadcza przeznaczenia, płynie ze studiowania pism świętych i zapamiętywania ich treści? Są podobni do gramofonu. Powiedz, o znająca Rzeczywistość Arunaczalo, kimżeż więcej są?

36.
Przed tymi, którzy są wykształceni lecz nie mają pokory, ocaleni zostają raczej ci, którym brak edukacji. Zostają ocaleni od demona pychy, który włada uczonymi; zostają ocaleni od choroby nieustannych wirów myśli; zostają ocaleni od biegania w poszukiwaniu chwały, sławy i bogactwa. Dlatego wiedz, że zostają ocaleni nie od jednego zła, lecz od wielu.

37.
Wszystko na nic, nawet jeśli wszystkie światy zostały porzucone niczym zwykłe źdźbło trawy i nawet jeśli wszystkie pisma święte zostały doskonale opanowane przez tych, którzy znaleźli się w objęciach podstępnej ladacznicy, jaką jest chwała; oh, wydostanie się z jej objęć jest naprawdę bardzo trudne!

38.
Jeżeli człowiek trwa niewzruszenie w swoim naturalnym stanie bez rozróżniania na „siebie” i „innych”, jakie znaczenie ma to, co ktoś o nim powie? Jakie ma znaczenie czy ktoś go chwali czy gani? Któż jest różny od niego w tym stanie?

39.
Synu, w swym sercu zawsze doświadczaj niedualności, lecz nigdy nie próbuj stosować jej w działaniu. Nawet jeśli wyrażasz niedualność w obliczu trzech Bogów: Śiwy, Wisznu i Brahmy w ich trzech światach to wiedz, że nie jest właściwym wyrażać niedualności w obliczu Guru.

(Ten wers jest tłumaczeniem pouczenia z Tattvopadesa Śri Śankary.)

40.
Wyjawię teraz prawdziwą istotę całej Wedanty. Wiedz, że kiedy umiera „ja” [ego], a „Ja” [prawdziwa Jaźń] okazuje się być Tym, jedynym co pozostaje jest „Ja”[prawdziwa Jaźń], które jest Czystą Świadomością.

(Ponieważ wersy 9, 25 i 40 tego utworu były przez Bhagavana skomponowane jako oddzielna całość, właściwym jest czytanie ich razem.)