Guru Vachaka Kovai - Girlanda pouczeń guru.



1-101 (Wprowadzenie. Cześć pierwsza - analiza Prawdy. Prawda lub realność świata. Nierzeczywistość świata. Pokusy tego świata. Jałowość tego świata. Odgrywanie swojej roli w świecie. Vivarta Siddhanta. Ajata Siddhanta.)



Wprowadzenie.



Hołd Guru.



1. Światło nauczania Guru, które niszczy podstawę umysłu - „ja” i „moje” - jaśnie jako Jaźń rozświetlając nasze serca, gdy coraz bardziej udręczeni tęsknimy do jego łaski.

2. Najwyższy przyjął łaskawie postać Guru [Ramany] przygarniając z miłością mnie – ofiarę złudzenia „ja jestem tym ciałem” - jako swoją własność, przemieniając to złudzenie w poczucie „ja nie jestem tym nieczystym, bezwładnym ciałem”. Niechaj ma głowa spoczywa u stóp tego łagodnego, łaskawego i milczącego Guru.

3. Doskonały Jnana-Guru [Ramana] błyskotliwie i precyzyjnie objaśnił znaczenie różnych sprzecznych zagadnień, przekazując trafne rozstrzygnięcia wielu spornych kwestii, wyjawiając Najwyższą Prawdę, która stoi ze wszystkim w zgodzie. Niechaj ma głowa spoczywa u jego stóp.

1. Powstanie tego dzieła.



4. Światło Najwyższej Prawdy nie zostało zapalone przez mój niedojrzały, dziecinny umysł, który nie znał Prawdy. Zostało wzniecone przez w pełni dojrzałą Najwyższą Mądrość mojego Mistrza, Śri Ramany Maharishi.

5. Mój ukochany, odwieczny towarzysz [Śri Ramana], którego prawdziwą formą jest To [Sat-Ćit], które istnieje, jaśnienie i objawia się jako „ja”, udzielił wielu wykorzeniających ignorancję pouczeń. Z tych pouczeń zebrałem te, które mój umysł uchwycił i zachował.

6. Będąc teraz tam, gdzie powiódł mnie Ramana, opisuję naturę Najwyższej Prawdy, którą poznałem przez życie w Boskiej Jedności z nim, moim Mistrzem.

7. Zebrałem tutaj razem i skomponowałem całą naukę Najwyższej Prawdy, którą poznałem dzięki Boskiemu Wglądowi udzielonemu mi przez mojego Pana Guru Ramanę, który zniszczył moje oparte na poczuciu ego złudzenie, pozostawiając mnie w stanie czystości.

2. Korzyści i owoce ze studiowania tego dzieła.



8. Światło Najwyższej prawdy daje zrozumienie, że nie ma nic do „osiągnięcia”, gdyż Najwyższa Jaźń jest zawsze osiągniętą Jednią. W ten sposób zostają również usunięte mentalne rozterki spowodowane troską o Dharmę, Arthę czy Kamę.

9. Będąca naszą prawdziwą naturą Jaźń jest podłożem wszelkiego szczęścia tego i innych światów. Dlatego praca ta prowadzi do bycia trwale ugruntowanym w Jaźni, nieporuszonym przez myśli o różnych innych drogach wiodących tylko do przyjemności tego i innych światów.

3. Do nauczycieli.



10. Jeśli przyjrzeć się sprawie z bliska okazuje się, że te wspaniałe słowa Girlandy Pouczeń Guru nie zostały skomponowane przez mój tępy i zwiedziony myślący umysł, lecz narodziły się z pozasłowej inspiracji Boskiego Venkatavana [Śri Ramany].

11. Jak mam zatem przedłożyć do oceny zgromadzeniu nauczycieli pracę, która została napisana bez poczucia bycia działającym, „ja”? Cała odpowiedzialność za to dzieło spada na niego, Najwyższego [Śri Ramanę], którego nawet wielcy mogą urzeczywistnić w swoich sercach tylko przez Samadhi Mistycznego Milczenia.

4. Dedykacja.



12. Ponieważ to moja matka rodząc mnie pomogła mi urzeczywistnić rozwiewającą ignorancję Jnanę, z wdzięcznością dedukuje jej tę pracę. Niech to będzie dedykacja dla jej czystego serca, które nie zna podstępu.

5. Autor.



13. Kanna Murugan [Śri Muruganar], który poprzez oko łaski zobaczył Ćit, bogactwo wszelkiego bogactwa, leżące u Boskich Stóp jego Mistrza [Śri Ramany], uplótł girlandę ze słów swojego Guru i przekazał ją światu jako Najcenniejszy Skarb.





CZEŚĆ PIERWSZA

Analiza Prawdy

Wstęp



14. W odpowiedzi na właściwą i srogą ascezę [tapas] uprawianą przez otoczoną girlandą oceanów Matkę-Ziemię, nieposiadający formy ani imienia Najwyższy Brahman przyjął postać i wzniosłe imię Sadguru Śri Ramany Maharshi. Niech jego nieskazitelnie czyste stopy – Sat-Ćit [Istnienie-Świadomość] - spoczywają w naszych sercach.

15. Jaźń, czysty Brahman, sam w sobie będąc Jedną Sylabą rozbrzmiewającą w sercach wszystkich istot i rzeczy, jest doskonałym i słodkim, usuwającym złudzenia ignorantów, darem Girlandy Pouczeń Guru.

16. Doświadczenie czystego Istnienia, które jest Najwyższą Rzeczywistością, Jnaną, jaśnieje jako Mistyczne Milczenie i jest Prawdziwą Jaźnią ukrytą za fikcyjną pierwszą osobą - „ja”. Niech ten nazywany Stopami Najwyższego Absolut Najwyższej Jaźni spoczywa na naszych głowach.

17. Łaska Guru Ramany, którego prawdziwą formą jest stan snu wolnego od snu [Turiya], jest doskonałym skarbem dla tych, którzy zwracają się do wewnątrz; ten słodki Owoc, którego sok daje najwyższej czystości rozkosz rozbudzając w aspirantach ciągle rosnące, wolne od niechęci pragnienie, jest wspaniałą Lampą, która bez konieczności zapalania jej sama prowadzi do Serca.

18a. Mój Mistrz Śri Ramana przygarnął mnie niwecząc wszelkie nieszczęścia spowodowane brakiem samouważności; jego pięknem jest Jednia z Jnaną, a jego prawdziwa forma znajduje się poza przywiązaniami i brakiem przywiązań. Jego Stopy są doskonałym ucieleśnieniem wszystkich zasad Prawdy.

1. Prawda lub realność świata.



19. Jako że skutek jest przejawem swej przyczyny i jako że będąca przyczyną Świadomość [Brahman] jest bez wątpienia prawdziwa tak jak owoc amalaki na dłoni, zatem ten będący jej skutkiem potężny wszechświat, opisywany w księgach jako świat nazw i form, może również być nazwany prawdziwym.

20. Patrząc z punktu widzenia samo-istniejącej wiecznej Przyczyny nawet trzy, siedem, czy dwadzieścia jeden światów będzie się jawić jako rzeczywiste. Jednak jeżeli ktoś dostrzega jako rzeczywiste jedynie nazwy i formy tego świata, wówczas nawet ich przyczyna, Brahman, będzie się wydawać czymś całkowicie nieistniejącym lub pustką [sunya].

21. Ze względu na ignorantów, którzy przyjmują pojawiający się przed nimi świat za rzeczywisty i dostarczający radości, pisma święte musiały powiedzieć, że jest on kreacją Boga. Jednak przez tych, którzy uzyskali niczym niezmąconą Świadomość Jaźni, świat jest postrzegany jako tworzące więzy mentalne wyobrażenie.

22. Ten świat pustych nazw i form, które są imaginacją pięciu zmysłów rzutowaną na czystą Najwyższą Jaźń, powinien być rozumiany jako tajemnicza gra Maji, umysłu, który pojawia się tak jakby był prawdziwą formą Jaźni, Sat-Ćit.

23. Urzeczywistnieni mędrcy, który nie znają niczego różnego od będącej Absolutną Świadomością Jaźni, nie powiedzą o tym nieposiadającym z perspektywy Najwyższego Brahmana istnienia świecie, że jest rzeczywisty.

24. Człowieku, jak papuga niecierpliwie wyczekujący aż dojrzeje owoc drzewa bawełnianego, pogrążasz się w oceanie cierpień, wierząc w realność tego mającego dać ci przyjemność przejawionego świata; jeśli ten świat jest rzeczywisty tylko dlatego, że przejawia się twoim zmysłom, wtedy i w pustynnym mirażu znajduje się woda.

(Papuga czeka, aż owoc drzewa bawełnianego zmieni kolor by go zjeść, jednak owoc ten zawsze pozostaje zielony, nie zmienia koloru nawet po dojrzeniu.)

25. Nie uganiaj się w pomieszaniu za tymi przejawieniami zapominając Jaźni, która daje ci [widzącemu] światło byś mógł widzieć. To co się pojawiło zniknie i dlatego nie jest rzeczywiste, lecz twoje [widzącego] źródło, Jaźń, nigdy nie zniknie, wiedz więc, że tylko Ona jest rzeczywista.

26. Czy słowo „rzeczywistość” pasuje do tego świata, postrzeganego tylko przez zmieniający się, iluzoryczny umysł, ale nie przez Jaźń, źródło tego umysłu?

27. Nie lękaj się tego co widzisz w tym pustym świecie, który pojawia się jak marzenie senne we śnie zapomnienia Jaźni. Ten wyimaginowany i tworzący więzy obraz świata odmalowany na ciemnym, gnuśnym umyśle nie ostoi się w świetle Najwyższej Wiedzy, Sat-Ćit-Ananda.

28. O aspirancie, który lękasz się tego świata, nic takiego jak ten świat nie istnieje! Lękanie się fałszywego świata, który wydaje się istnieć, jest jak lękanie się fałszywego obrazu węża rzutowanego na sznur.

29. Ten świat jest bez obiekcji postrzegany tylko w stanach śnienia i jawy, kiedy to pojawiły się i rozpoczęły swą grę myśli. Czy może być postrzegany w głębokim śnie, kiedy nie pojawia się nawet pojedyncza myśl? Zatem to tylko myśli są substancją z której utkany jest ten świat.

30. Jeżeli świat jak powiedziono jest tylko zwykłą grą myśli, to dlaczego, nawet kiedy umysł jest wyciszony, nagle jak sen pojawia się przed nami scena świata? To tylko za sprawą siły bezwładu nagromadzonych przeszłych wyobrażeń!

31. Tak jak pająk wysnuwa z siebie sieć, by potem na powrót ją wciągnąć, tak i umysł projektuje z siebie ten świat form, by potem z powrotem go wchłonąć.

32. Kiedy umysł przechodzi przez mózg i pięć zmysłów, nazwy i formy tego świata są projektowane z wewnątrz. Kiedy umysł pozostaje w Sercu, nazwy i formy wracają do wewnątrz i wypalone spoczywają tam.

33. Świat ten, pełen różnych nazw i form, pozostanie jako niezróżnicowany Brahman, kiedy zostaną one usunięte. Ignorant przesłania Najwyższe nazwami i formami i sam się w ten sposób oszukując postrzega Najwyższe jako świat.

34. Zwodnicza koncepcja „ja jestem tym ciałem” powoduje, że świat, który jest przejawieniem nazw i form, wydaje się być rzeczywisty i dlatego natychmiast wiąże nas pragnieniami.

35. Ponieważ ten świat diad i triad pojawia się tylko w umyśle - podobnie jak iluzoryczne koło ognia utworzone w ciemności przez obracanie zapalonego na końcu sznura - dlatego jest fałszywy i nie istnieje z perspektywy czystej Jaźni.

36. O człowieku o umyśle ukierunkowanym na świat, który nie jesteś w stanie pojąć mądrej argumentacji i nauczania Mędrców Najwyższej Wiedzy; jeżeli właściwie zbadasz sprawę zobaczysz, że ten ogromny złudny wszechświat nie jest niczym więcej, niż zwodniczą grą wasan [mentalnych skłonności] w tobie.

37. Podobnie jak iluzoryczna żółć widziana jest przez okulary o żółtych szkłach tak samo cały ten świat, który widzisz przed sobą, jest produktem twojego umysłu pełnym zwodniczych słabości takich jak pożądania [złość, gniew itd.]. W rzeczywistości jednakże jest on pełen czystej Jnany.

38. Przejawianie się tego świata znika w świetle Świadomości Jaźni - podobnie jak owa „żółć” znika w świetle słonecznym - i dlatego nie może być kreacją Najwyższej Jaźni. Jest jak piękne ornamenty pojawiające się na rozłożonym ogonie pawia, tzn. jest tylko odbiciem wasan w tobie.

39. Ten świat jest zwykłą iluzją widzianą subiektywnym wzrokiem ego, które jest po prostu koncepcją „ja jestem tym ciałem”. Jednakże patrząc wzrokiem Świadomości Jaźni [Samowiedzy, Samoświadomości] jest on tak samo rzeczywisty jak iluzoryczny błękit nieba.

40. Jak pojawił się do istnienia ten fałszywy i nikczemny świat, oszukujący i niszczący umysły wszystkich [z wyjątkiem ludzi mądrych]? Nie z żadnego innego powodu niż odwrócenie uwagi od Jaźni zamiast trzymania się jej.

41. To życie, iluzja oparta na naszych chęciach i niechęciach, jest jak pusty sen, który śniony zdaje się być rzeczywisty, jednak okazuje się być fałszywy, gdy człowiek budzi się w Świadomości Jaźni.

42. Kiedy umysł zostaje zatracony w czystości Świadomości Najwyższej Jaźni, wszystkie moce, które zdają się operować dzięki niemu, takie jak Ichha [siła woli], Kriya [siła działania] i Paroksa-Jnana [moc wiedzy rozróżniającej] przestają działać, gdyż okazuje się, że nie posiadają istnienia.

43. Projekcja obrazów tego świata triad jest pokazem Ćit-Para-Śakti [tzn. odbitego światła Świadomości Jaźni] wyświetlanym na ekranie Najwyższej Świadomości.

44. Przejawianie się tego iluzorycznego świata i postrzeganie go jako jako rzeczywistości, jest takie samo jak widzenie węża w sznurze, złodzieja w pniu drzewa czy wody w pustynnym mirażu.

45. Różnorakie ozdoby wytworzone ze złota nie są rożne od tego złota; podobnie cały ten świat rzeczy ożywionych i nieożywionych wyłaniający się z Jaźni nie może być od niej różny.

46. Jaźń pozostaje ukryta, kiedy pojawia się świat; kiedy jednak jaśnieje Jaźń, świat znika. Będąc różne z natury, tak jak pozornie rzeczywisty pies widziany w kamiennej rzeźbie, Jaźń i świat nie mogą być widziane jednocześnie.

47. Ten świat, który pojawia się przysłaniając Jaźń, jest tylko zwykłym snem, kiedy jednak zostaje „przesłonięty” przez Jaźń, okazuje się nie być różny od niej.

48. Cały ten oszukujący nas świat triad, który wydaje się być niezaprzeczalnie rzeczywisty, jest tylko formą Najwyższej Mocy (Ćit-Śakti), która trwa nieustannie jako nieróżna od Najwyższej Jaźni.

49. Tak jak dym przysłania płonący ogień, podobnie Światło Świadomości jest ukryte pod przysłoną świata nazw i form. Kiedy umysł dzięki Najwyższej Łasce zostaje oczyszczony, wówczas natura świata okazuje się być prawdziwa [jako Jaźń], a on sam nie przejawia się już dłużej jako iluzoryczny spektakl nazw i form.

50. Dla tych, którzy nigdy nie utracili Prawdziwej Świadomości Jaźni, będącej podłożem dla całej wiedzy zmysłowej, świat nie jest różny od tej Świadomości. Jednakże jak zwykły człowiek, który nie uzyskał poznania Jaźni, może zrozumieć pouczenia Mędrców, którzy patrząc z pozycji Jnany mówią, że świat jest nierzeczywisty?

51. Tylko ci, którzy porzucili światową [tj. zmysłową] wiedzę i przywiązanie do niej i którzy zniweczyli złe moce umysłu [tj. Maję], otrzymując w ten sposób Najwyższą Świadomość Jaźni, mogą poprawnie pojąć właściwe znaczenie słów: „ten świat jest rzeczywisty”.

52. Jeżeli postrzeganie człowieka zostaje przetransformowane w Jnanę [Boską Mądrość], wówczas cały utkany z pięciu żywiołów wszechświat widziany poprzez Jnanę okazuje się być rzeczywisty, będąc sam w sobie Najwyższą Wiedzą. W ten sposób powinieneś patrzeć.

53. Jeżeli perspektywa człowieka zostaje przetransformowana w Jnanę, wówczas ten sam świat widziany poprzez Jnanę, postrzegany poprzednio jako wypełnione nieszczęściami piekło, okazuje się być pełnym szczęśliwości niebem.

54. Jnani - zgodnie ze słowami: „Widziane nie może być różne od widzącego je oka” - którego okiem [perspektywą] na skutek zniweczenia całej mentalnej aktywności stała się Sat-Ćit-Ananda, postrzega ten świat również jako Sat-Ćit-Ananda.

55. Przejawianie się tego świata jest jak iluzoryczne przejawianie się świata snów i ma wyłącznie mentalny charakter, dlatego prawda o nim może być właściwie poznana tylko przez Najwyższą Świadomość, która przekracza Maję, umysł.

56. O głupi, iluzoryczny umyśle, zwiedziony oglądaniem snu dnia powszedniego, który nie jest niczym różnym od twojej własnej [umysłu] natury; jeżeli rozpoznasz prawdziwą naturę swojej własnej Jaźni, którą jest Sat-Ćit-Ananda, czy wówczas ten świat będzie czymkolwiek różnym od Niej?

57. Ten pusty i oszałamiający różnorodnością świat jest w swoim pierwotnym stanie niepodzielną jednolitą szczęśliwością, podobnie jak różnokolorowy paw jest w swoim pierwotnym stanie jednokolorowym żółtkiem jaja. Pozostań jako Jaźń i poznaj tę prawdę.

58. Ci, którzy osiągnęli cel - Jnanę, nie postrzegają tego świata jako pełnego zróżnicowania, ponieważ całe to zróżnicowanie świata jest radosną grą Ćit-Śakti, jednej Całości.

59. Dla Jnaniego, który wolny od koncepcji „ja jestem tym ciałem” trwa ugruntowany w Jaźni świat ten jaśnieje jako jego własna Świadomość Jaźni; i dlatego niewłaściwym jest nasze widzenie go jako czegoś różnego [tzn. jako wielości nazw i form].

60. Poprzez zwrócenie się ku Jaźni niszczysz swoje urojenia - ten świat; to co wówczas pozostaje, „pustka”, jest przez ciebie - Jaźń - poznawane; aby więc zniszczyć i tę pustkę zanurz ją w oceanie Świadomości Jaźni [Samowiedzy].

61. Jeżeli pozostaniesz w Sercu jako Sat-Ćit [ja jestem], dzięki któremu cały ten świat istnieje i przejawia się, wówczas ten świat będzie również jednym z tobą, zatracając swą fałszywą, przerażającą dualność.

62. Ten kto poznaje świat przejawiony jako swą własną formę Najwyższej Świadomości, doświadcza tej samej Świadomości nawet poprzez pięć zmysłów.

2. Nierzeczywistość świata.



63. Niektórzy mówią: „Ten świat przed twoimi oczyma, choć nietrwały, jest wystarczająco rzeczywisty”. Zaprzeczamy temu mówiąc: „Trwałość jest jedną z oznak Rzeczywistości”.

64. Niektórzy spierają się: „Chociaż świat, który widzimy, jest podzielony, nie może być jednak pozbawiony Rzeczywistości”. My odpieramy tę tezę mówiąc: „Niepodzielność jest również jedną z oznak Rzeczywistości”.

65. Ponieważ naturą Rzeczywistości jest niepodzielne, przekraczające czas i przestrzeń samo-jaśniejące Istnienie, Jnani nigdy nie uzna tego świata, który jest mielony kołami Czasu, za rzeczywisty.

66. Rzeczywistość istniejąca jako Jednia [purna], która jest wszystkim powszechnie droga, jest jedynym wiecznym błogostanem [sadasivam], pełną pokoju ostateczną Rzeczywistością [santimaya tatpara]. Ten obfitujący w nieszczęścia świat jest tylko fałszywą wiedzą umysłu, który podzielił się na wyimaginowane różnice.

67. Świat ten, który nie jest niczym innym niż Świadomością, na skutek urojenia „ja jestem tym ograniczonym ciałem” jest poznawany jako oddzielna, odrębna od Świadomości istność.

68. Czy to, co jest postrzegane przez zmysły nierealnego ciała będzie rzeczywiste czy nierzeczywiste? O umyśle strapiony i zmordowany światowymi sprawami, rozważ to teraz dobrze i odpowiedz.

69. Wszystko, co jest postrzegane przez ego, które upadłszy z prawdziwego stanu Jaźni i zanurzywszy się głęboko w mroku ignorancji bierze to ciało za „ja”, nie jest w najmniejszym stopniu rzeczywiste, lecz jest po prostu nieistniejące.

70. Chociaż przejawienia tego świata wydają się być bardzo rzeczywiste i atrakcyjne, mogą się one przejawiać jedynie w Ćittam, która jest Ćit-Abhasa [odbiciem światła Świadomości Jaźni]. Nie istnieją one jednak w czystym świetle Świadomości Jaźni.

3. Pokusy tego świata.



71. Tak jak broda kozła dynda i kiwa się bez celu, tak ludzie uganiają się w koło beztrosko acz daremnie - wypełniając Karmę realizują swoje ziemskie pragnienia, gardząc przy tym podejmowaną przez duchowych aspirantów dyscypliną, która prowadzi do wiecznej Mokszy w Jaźni. Oh, jakimż żałosnym widowiskiem jest stan tych przyziemnych ludzi!

72. Ludzie, tęskniąc za maleńkimi okruchami przyjemności, trudzą się wielce używając umysłu do uprawiania pola pięciu zmysłów, jednak nigdy nawet nie zapragną powodzi szczęścia, która jest owocem uprawiania za pomocą zwykłej samouważności pola Serca, źródła umysłu.

73. Podobna do księżyca jiva [umysł] na zawsze zaślubiona podobnej słońcu Jaźni, powinna zawsze pozostawać w swoim domu - Sercu. Porzucanie szczęśliwości Serca i udawanie się na poszukiwanie przyjemności świata jest jak zachowanie obłąkanej żony brukającej swą bezcenną czystość.

74. Prawdziwe Wyzwolenie jest możliwe dopiero wtedy, kiedy pokusy tego świata zostaną porzucone [pokusy te nie zostaną porzucone, dopóki nie odkryje się, że są nierzeczywiste]. Dlatego próba nadawania temu światu realności jest jak staranie zadurzonego kochanka próbującego wmówić dziewictwo prostytutce.

4. Jałowość tego świata.



75. Cokolwiek innego poza Brahmanem, który jest Świadomością, może być radością tylko dla zwiedzionych iluzją szaleńców mylnie biorących ten nierzeczywisty świat za prawdziwy, lecz nie dla Jnaniego.

76. Czy ci, którzy są zakorzenieni w Prawdziwej Świadomości, będą się błąkać drogami tego świata? Czyż zejście do poziomu zmysłowych przyjemności nierealnego świata nie jest podstawą zwierzęcej natury i zarazem jej marnością?

77. Jeżeli zapytasz: „Jaka jest korzyść z poświęcenia niezliczonych zmysłowych przyjemności i trzymania się czystej świadomości” odpowiemy: „Owocem Jnany jest wieczne i nieprzerwane doświadczanie szczęśliwości Jaźni”.

78. Naprawdę nie ma ani odrobiny szczęścia w żadnym z obiektów tego świata, jak zatem ten głupi umysł zostaje zwiedziony myśląc, że szczęście pochodzi z tych obiektów?

79. Głupcy radują się teraz i są dumni z bogactwa oraz przyjemności tego świata, lecz to w każdej chwili może zamienić się w rozczarowanie i udrękę.

80. Cierpiąc, palone ogniem potrójnych pożądań, wszystkie istoty ożywione wędrują przez pustą i wypaloną pustynię świata-snu, który jest stworzony poprzez wir przeszłych skłonności. Cieniem figowca, który może całkowicie schłodzić ten żar, jest wyłącznie Jaźń, która jaśnieje jako Turiya [czwarty stan].

(Potrójne pożądania to kobiety, bogactwo i sława)

5. Odgrywanie swojej roli w świecie.



81. Urzeczywistniając w Sercu Prawdę Jaźni i pozostając zawsze jako Najwyższy, graj rolę człowieka którą przyjąłeś, tak jakbyś doświadczał przyjemności i cierpienia razem z ludźmi tego świata.

82. Nie jest właściwym, jeśli człowiek mądry zachowuje się nieodpowiednio, nawet jeśli wie wszystko co można wiedzieć i osiągnął wszystko, co można osiągnąć. Przestrzegaj zatem zasad postępowania odnoszących się do twojego zewnętrznego sposobu życia.

6. Vivarta Siddhanta.



(Chociaż bezpośrednie doświadczenie Śri Ramany może być przekazane tylko przez doktrynę Ajaty, do przekazania swojej nauki Bhagavan używał wyłącznie doktryny Vivarty, która jest rekomendowana do wyjaśniania nauk Adwaita Wedanty.
Należy jednak pamiętać, iż, jako że doktryna ta wyjaśnia w jaki sposób pojawiły się widz, widziane i widzenie, jest jedynie roboczą hipotezą, potrzebną do udzielenia wsparcia duchowym aspirantom. Z drugiej strony doktryna Ajaty nie akceptuje pojawienia się tej trójcy, lecz głosi istnienie tylko Jednej, Niepodzielnej, Samoświetlnej Rzeczywistości, istniejącej wiecznie i niepodlegającej zmianom. Ajata jest zatem najwyższą doktryną i dlatego jest odpowiednia tylko dla w pełni dojrzałych aspirantów. Fakt ten zdają się ignorować nauczyciele neo-Adwaity naszych czasów, przekazujący doktrynę Ajaty niedojrzałym, głęboko uwarunkowanym przez doświadczenia cielesne adeptom, stawiając ich w sytuacji nieznającego arytmetyki ucznia, który nauczany jest mechaniki kwantowej, wprowadzając ich w ten sposób w stan dysonansu poznawczego i powodując, że tak nauczana Adwaita ma bardzo nikłą wartość użytkową, przeradzając się w mentalną duchowość, nieskuteczną na trudnej drodze do ostatecznego duchowego wyzwolenia - Mokszy)


83. Poprzez pełne miłości słowa nam ulaham [nam ulaham kandalal - „ponieważ widzimy ten świat”, słowa otwierające pierwszy wers Ulladu Narpadu] Ramana Acharya, który naucza tego, co dla istot żyjących najbardziej zbawienne, ujawnił jedynie ochronną doktrynę Vivarta Siddhanta jako obowiązującą, odkładając na bok wszystkie inne.

84. Wszystko co jest postrzegane przez umysł znajdowało się już w sercu. Wiedz, że całe postrzeganie jest tylko reprodukcją przeszłych skłonności, które są obecnie projektowane na zewnątrz poprzez pięć zmysłów.

85. Skutkiem Maji Jaźń jest widziana jako pojawiający się ocean nazw i form tego wszechświata, ale nie jest ona ani przyczyną ani działającym tworzącym, podtrzymującym i niszczącym ten wszechświat.

86. Nie zadawaj pytania: „Dlaczego Jaźń, jakby była zwiedziona, nie zna Prawdy, że to ona jest tym, co jest widziane jako ten świat?”. Jeżeli w zamian zapytasz: „Komu to pomieszanie się pojawia?” odkryjesz, że żadne zwodzenie nigdy dla Jaźni nie istniało!

87. Jaźń postrzegana jako świat jest jak sznur postrzegany jako wąż; tak samo jak wąż po zbadaniu okazuje się nie istnieć tak samo świat okazuje się nie istnieć, nawet jako przejawienie.

88. Kiedy dobrze zbadać sprawę, czy nie jest tak, że to samooszukująca się myśl tworzy pojawiający się na sznurze obraz węża, który nie może być niczym różnym od tej myśli, a który wydaje się być od niej różny, podtrzymuje go jako przyczynę swojego cierpienia i ostatecznie niszczy go [jego przejawienie mieczem czystej Samo-wiedzy uzyskanej w skutek zwrócenia do wewnątrz dociekając „kim ja jestem?]?

89. Ziarno i powstająca z niego roślina wydają się razem współdziałać, jedno staje się po kolei przyczyną drugiego, a każdy skutek niszczy swą przyczynę; tak naprawdę jednak skutek nie jest konsekwencją przyczyny, gdyż oba są wykreowane poprzez wyobrażenia pełnego ignorancji umysłu.

90. Tylko unmai [Istnienie, Byt, Prawda lub Rzeczywistość)] która jest Świadomością, jest Atmą [Jaźnią]. Ten świat jest tylko fałszerstwem tej Świadomości [tzn. nie jest niczym innym niż ta Świadomość pojawiająca się w zafałszowanej formie]. Gdyby sznur był świadomy, że jest widziany jako wąż, czy potrzebowałby kogoś rożnego od siebie?

91. Czy Jaźń zmieniła swoją naturę nieporuszonego istnienia w ruch, czy może ten świat powstał do istnienia w jakiś jeszcze inny sposób? Jaźń nigdy nie podlega zmianom ani poruszeniom; ten świat wydaje się istnieć tylko z powodu ignorancji, która sama w sobie jest fałszywa.

92. Jeżeli z punktu widzenia niepodzielnej przestrzeni nawet naczynie nie posiada istnienia, czy nie jest głupotą twierdzenie, że przestrzeń wywnątrz tego naczynia porusza się wraz z nim?

93. Podobnie, jeżeli w pełni Świadomości Jaźni ani świat ani ciało, będące nie-pełnią i nie-Jaźnią, nie mogą nawet istnieć, czy nie jest absurdem mówienie, że Jaźń porusza się na skutek ruchów ciała i świata, które podlegają zmianom?

94. Chociaż Jaźń, która wskutek bycia Całością jest zawsze nieporuszona, wydaje się poruszać wraz z ruchami niestabilnego lustra - umysłu; jednak tym co się porusza nigdy nie jest prawdziwa Jaźń, lecz tylko jej odbicie - umysł.

95. Jeżeli ktoś zapyta, w jaki sposób te złudne upadhis [atrybuty takie jak umysł, intelekt, ćittam itd.] pojawiają się Najwyższej Jaźni, która jest Jednym bez drugiego, musimy odpowiedzieć, że ich przejawienie jest postrzegane tylko przez pełną ignorancji jivę i że w rzeczywistości nigdy żaden atrybut nie pojawił się Jaźni. Wiedz to!

96. Iskra może wytrysnąć tylko z ograniczonego źródła ognia [nie może zrobić tego w przypadku ognia, który jest nieograniczony i wszechogarniający]. Podobnie niemożliwym jest wyłonienie się duszy [jiva] i świata jako małych oddzielnych istności „ja” i „to” z Najwyższej Jaźni, która jest niepodzielną Całością.

97. Ciało istnieje tylko z punktu widzenia umysłu, który jest oszukany i skierowany na zewnątrz przez Maję. Z czystej perspektywy Jaźni, która jest pojedynczą przepastną Sferą Świadomości ciało w ogóle nie posiada istnienia i dlatego błędem jest nazywanie Jaźni Dehi lub Kshetrajna [właścicielem ciała lub poznającym ciało].

98. Jeżeli ciało nie jest uznawane za „ja” wówczas odrębność – świat ożywionych i nieożywionych obiektów – nie może być widziana. Zatem, ponieważ odrębność – stworzenia i ich stworzyciel – nie istnieją, błędem jest nazywanie Jaźni Świadkiem.

99. Świat nie istnieje w oderwaniu od ciała; ciało nie istnieje w oderwaniu od umysłu; umysł nie istnieje w oderwaniu od Świadomości; Świadomość nie istnieje w oderwaniu od Jaźni, która jest Istnieniem.

8. Ajata Siddhanta.




(Ajata jest doktryną która mówi że nic – ani Bóg, ani świat ani dusza – nigdy nie powstało do istnienia i że To Co Jest zawsze istnieje takim, jakie jest.)

100. Chociaż Guru Ramana nauczał uwzględniając wiele różnych doktryn w zależności od poziomu zrozumienia tych, którzy do niego przystępowali, jednak przekazał nam, że jego prawdziwym doświadczeniem jest Ajata. Wiedz to.

101. Ta sama Ajata została wyłożona przez Śri Krishnę Arjunie w pierwszych dwóch rozdziałach Bhagawad Gity i wiedz, że pozostałe szesnaście rozdziałów, przekazujące nauki innych doktryn, powstało tylko na skutek zdumienia i niezdolności do uchwycenia prawdy przez tego drugiego.