Łaska.

----------------------------------------------------------------------------------------------------

Łaska mojego Guru.

1. Okazując litość mej upadłej osobie, Guru Ramana, który trwa jako [czyste] istnienie i który nie ma sobie równych, napełnił mnie doświadczeniem łaski będącej niczym czyste złoto. Jakże wielka jest chwała jego łaski! Kto ma dość mocy by ją opiewać?

2. Pokój utrzymuje się stosownie tylko u mędrców, ale u ludzi jak my są tylko łzy i cierpienie. Mimo to my, najmniejsi z najmniejszych, zasługujący tylko na pobudzone umysły, urzeczywistniliśmy prawdę w swoich sercach i otrzymaliśmy w nagrodę prawdziwe życie dzięki łasce Śiwa-Ramany, króla posiadającego skarb boskiej łaski.

3. Czy jnani, których wiedza jaśnieje skrząc się niezwykłym bogactwem łaski, będą sobie cenić wartość ziemskich bogactw, które przemijają? W obliczu tej szczęśliwości, bogactwa łaski rozlewającego się jako Śiwa-jnana, nawet tak upragnione bogactwa niebios są bezużytecznym śmieciem.

4. Zakopałem głęboko w swoim sercu i zaszczepiłem w nim swarupę Guru, który obrał mnie za cel swojej łaski. Swarupa, którą zamknąłem w sercu, wykiełkowała i obrodziła w mojej świadomości najbardziej pożądanym plonem Śiwa-szczęśliwości, przyjmując tam postać niepodzielnej łaski, świadomości-najwyższego.

5. Dzięki świetlistemu blaskowi łaski Guru urzeczywistniłem prawdę czystego istnienia w taki sposób, że nawet dla kogoś takiego jak ja forma przestała istnieć i stała się nieistniejącą. Mając tego świadomość nie myślę o formie Boga, lecz tylko o najwyższej łasce, która istnieje w sercu wolna of formy.

6. Jeśli poddasz się łasce Guru, zamieszanie w twoim umyśle ustanie i zajaśnieje rzeczywistość. Ponieważ [w tym stanie] więzy karmy, które pętają jivę, zostają zerwane, ustępuje lęk, będziesz więc wówczas kwitł w stanie wyzwolenia, rzeczywistości, doświadczając najwyższego pokoju [szczęśliwości].

7. On istnieje jako rzeczywistość, prawda, nigdy niezawodząca najwyższa łaska. Poprzez urzeczywistnienie swarupy, która istnieje wszędzie jako Jaźń, sprawił on, że osiągnąłem jako swoją własną naturę – coś bliższego niż to, co najbliższe - to, co Wedy nazywają tym, co najbardziej poza.

Pragnienie łaski.

8. Ci prawdziwi wyznawcy, którzy pragną życia w łasce, dzięki Najwyższemu będą mieć swe pragnienie spełnione. W ten sam sposób ci ignoranci, którzy żyją pod urokiem złudzenia i którzy pragną życia w tym złudzeniu, odnajdą takie życie w swoich umysłach. Ci, którzy nurzają się w ułudzie nie rozpoznając, co jest dla nich korzystne a co szkodliwe, cenią to co szkodliwe i mają za nic to, co korzystne. Czeka ich zguba i cierpienie w morzu iluzji tego świata.

9. Jeżeli wystąpi konflikt pomiędzy [zdobyciem] łaski a zdobyciem światowego bogactwa, ludzie wielcy będą pragnąć tylko łaski.

10. On sprawił, że ja, który nie pragnąłem niczego innego poza boską łaską, sam rozkwitłem w czystą formę łaski. W tym substracie, który jaśnieje jako łaska, zobaczyłem, że żyję jako łaska.

11. Mój Panie! Moim intensywnym i odwiecznym pragnieniem jest wyłącznie nienaruszalnie trwały pokój, w którym o niczym w ogóle nie myślę. Jeśli osiągnę w moim sercu tę łaskę-radość, wzniosły niczym góra, czy wtedy będzie miało dla mnie znaczenie, gdzie wschodzi słońce?

Wyzwolenie poprzez łaskę.

12. Królestwo wyzwolenia jest jednolitą całością, której naturą jest boskie milczenie. Ja, zwykły kundel, urzeczywistniłem to dzięki łasce Guru, mojej własnej Jaźni, poprzez przyjęcie wobec niego [niej] postawy służebności. Ten stan utrzymuje się u mnie jako dar, do którego mam prawo od niepamiętnych czasów. To nie jest coś, co odkryłem, na co sobie zapracowałem czy sobie zabezpieczyłem.

13. Poprzez medium łaski, wolne od iluzji boskie milczenie, zanurzyłem się w dostatnim życiu wyzwolenia jaśniejącym czystym istnieniem. W tym stanie, który nie jest niczym innym jak swarupą, jaśniejącą jako niezniszczalne i czyste istnienie-świadomość, upadły ego-umysł zniknął, stając się fałszem.

14. Poprzez łaskę mojego Pana zostałem oświecony światłem prawdy. Moja natura stała się pełnią, stając się naturą mojego Pana, naturą Śiwam. Ponieważ doskonale radowałem się Śiwam stając się jednym z tym, pojawił się u mnie stan wiecznej młodości.

15. Zostałem w swoim sercu uwolniony od omamienia dzięki potędze zwycięskiej łaski, prawdziwej jnany, która jaśnieje promienistą światłością. Jakiekolwiek wielkie wydarzenia o doniosłych konsekwencjach mogły by mieć miejsce, nie będą już one dla mnie powodem do cierpień i zmartwień.

16. Najwyższa wspaniałość błogosławieństwa osiągniętej łaski będzie jasno poznana jedynie przez tych, którzy doświadczyli połączenia ze światłem serca, ale nie przez tych, którzy tego nie doświadczyli. Życie w boskim uniesieniu, które narodziło się jako skarb zgromadzony dzięki właściwemu tapasowi uprawianemu w poprzednich żywotach, rozlało się w moim sercu jako bezpośrednie doświadczenie, kładąc kres mym cierpieniom.

17. Tylko moc boskiej łaski sprawia, że człowiek cudownie jaśnieje [jnaną]. Nie ma innego sposobu na zbawienie. Kimże jesteśmy, by bez mocy boskiej łaski osiągnąć tak wielce wymagające dokonanie, w którym stajemy się pokarmem Boga, gotując w ten sposób swą własną [ego] destrukcję?

18. Nie jest dla nikogo możliwym, by cieszyć się błogim pokojem swarupy, która jaśnieje jako dostojne i nieskazitelne Śiwam, dopóki nie osiągnie życia, w którym funkcjonuje z perspektywy łaski, mouny, która jest doskonałym jaśnieniem czystego bytu [czystego istnienia].

Teraz istnieję jako łaska.

19. Życie-swarupa, które jaśnieje jak otwarta przestrzeń, jest tak wspaniałe, że nie może nigdy zostać zapomniane. Tym co wiecznie trwa i jaśnienie, kładąc kres mentalnym bolączkom, jest boskie doświadczenie rozlewające się jako pełnia łaski, majestatyczne istnienie-świadomość.

20. Mówią: „Poznaj najwyższe dzięki łasce”. Wiedz, że sama łaska jest najwyższym.

21. Posiadłem oddanie łasce, najwyższe oddanie w którym nie ma nic prócz Jaźni czego można by pragnąć. Jaźń w moim sercu jaśnieje samoistnie jako jedyny obiekt wszystkich moich pragnień. Miliony obiektów sensorycznych nie poruszają w żaden sposób mej świadomości.

22. W moim życiu istnienia jako łaska, z mojego słownika zniknęło słowo „smutek”. Dzięki perspektywie łaski-najwyższego, która nie jest niczym innym niż miłością wolną od zatwardziałości serca, wszystko w swej całości stało się najwyższą szczęśliwością.

Wysiłek i łaska.

23. Jeżeli my wykonamy naszą sadhanę po granice swoich możliwości, Najwyższy wykona za nas to, co leży poza naszymi możliwościami. Jeżeli jednak nie zrobimy nawet tego, co znajduje się w naszym zasięgu, nie będzie w tym najmniejszej nawet winy ze strony łaski Najwyższego.

24. Kogokolwiek Śiwam, Atma-swarupa, obierze na godnego adresata swej najwyższej łaski, wadliwe ukierunkowanie uwagi na świat tej osoby zmieni się na ukierunkowanie na Jaźń i człowiek ten urzeczywistni ją.

25. Ten, kto usiłuje osiągnąć stan Prawdy, Jaźń, powinien poprzez swoje wysiłki pozostawać w bliskim towarzystwie Jaźni do czasu, aż będzie w stanie pozostawać w jedni z nią bezwysiłkowo i samoczynnie. Jeżeli zamiast tego opuszcza Jaźń i zadaje się z nie-Jaźnią, przyniesie mu to jedynie szkodę.

26. Upadłszy i zanurzywszy się w głębokim morzu iluzji jakim jest życie tego świata, ja, człowiek nędzny, intensywnie w głębi cierpiałem. Gdybym, dzięki mocy łaski mojego Pana, nie osiągnął na tym świecie życia w pokoju poprzez utratę mojej ego-jaźni, jak mógłbym to osiągnąć swoim własnym wysiłkiem?

27. Jeśli ja sam nie szukam i nie zdobywam dla siebie ostatecznego urzeczywistnienia, jak ktokolwiek inny mógłby to zrobić dla mnie?

28. Ci, którzy medytują nad niepodlegającym zmianom Padam, czystą łaską, będą jaśnieć wygrawszy straszliwą bitwę z armią wasan.

29. Istnieje wiele różnych form oddania, różniących się w zależności od jakości umysłów wyznawców. Jednakże tylko oddanie łasce, swarupie, która jaśnieje jako czysta świadomość, pozwala człowiekowi osiągnąć bezpośrednio niedościgniony stan najwyższego.

30. Jeżeli w swoim sercu chcesz stać się uprawnionym do zstąpienia [na ciebie] mocy boskiej łaski [śakti-pada], której naturą jest najczystsza dharma, wykonuj wszystkie działania bez poczucia bycia działającym, bez myślenia o owocach działań i ze skupionym umysłem.

Łaska mojego Pana.

31. Oddałem siebie w depozyt mojemu Panu, odpędzając pojawiające się niepokoje i sprawiając, że czmychają i ulatniają się. W mocy łaski mojego Pana, której się trzymałem, urzeczywistniłem życie, które wypełnione jest skarbem swarupy, życie ozdobione w pełni rozkwitłym kwiatem pokoju.

32. Jeżeli wszystkim co widzę we wszystkich miejscach jest tylko i wyłącznie spektakl rozlewania się łaski mojego pięknookiego Pana, to jakże mogło by być możliwe, bym zapomniał światła stóp mojego Pana-Guru, którego naturą jest ekstremalnie czyste istnienie-świadomość?

33. On sprawił, że zanurzyłem się w sercu przekonując mnie, że umysł, który osiadł w świadomości jest ostatecznym oddaniem, najwyższym poddaniem. Poza pielęgnowaniem jak czerwonego złota tego doskonałego, pełnego błogiej łaski skarbu, cóż innego można by jeszcze zrobić z umysłem?

34. „Moja” świadomość, której wrodzoną cechą jest badanie i poznawanie nie-Jaźni, nie zna Jaźni, która jest cała świadomością. Urzeczywistniłem Jaźń nie dzięki „mojej własnej świadomości”, lecz dzięki łasce mojego Pana.

35. Czy moc ułudy może się ostać w sercu, z którym w jedno zlała się moc boskiej łaski? Gdy stałem przed moim Panem, który jest samą formą łaski, zatwardziałe ego, prawdziwa forma ułudy, odeszło i zniknęło, ponieważ w sercu nie miało nic, czego mogłoby się uchwycić i na czym oprzeć.

36. Poprzez swoją łaskę mój Pan z radością umożliwił prawdziwej naturze, która jest substratem trzech stanów i znajduje się poza zasięgiem skierowanej na zewnątrz uwagi, rozlanie się w moim wnętrzu jako jaśnienie czystego istnienia. Teraz z martwym umysłem kontempluję w naturalny sposób świadomość-najwyższe, jednię, która jest w całości łaską i która jest przepełniona wyjątkowym pięknem mojego Pana.

37. Tylko ci, którzy otrzymają dar jaśniejącej łaski naszego Pana będą w stanie poprzez czysty umysł posmakować doświadczenia swarupy, która jaśnieje jako nieporuszoność. Obierz za cel to niekończące się życie okraszone błogosławieństwem łaski i poprzez przebywanie w nim z jednopunktowym umysłem osiądź w sercu jako pokój.

38. Dlaczego najznamienitsi, szlachetni wyznawcy zatapiają się w łasce Pana tak, że ich cały umysł przebywa tylko w niej? Zatapiają się oni w stanie nieskazitelnej łaski, łaski ich Pana, po to, aby uniknąć zatopienia się w innych, wadliwych stanach.

39. Ci wyznawcy, którzy otrzymali błogosławieństwo łaski swojego Pana, nie będą doświadczać żadnych pragnień obiektów zmysłowych ponieważ ich pragnienie spoczywa jako esencja pustej przestrzeni pełnej ambrozji swarupy, tego, co trwa wiecznie jako blask istnienia-świadomości.

40. Nasz Pan, w pełni urzeczywistniony dawca łaski, transformuje jivy w Śiwam. Tak wielu jest tych, którzy jaśnieją, otrzymawszy w tym świecie perspektywę łaski, nieskazitelnej jnany, dzięki obdarzającemu łaską nauczaniu udzielanemu bez słów przez naszego Pana swoim wyznawcom.